چه کنم که چون قاصدکی سبک در طوفان شده ام 

به هزار کمین و افسون باد به ناچار گرفتار شده ام 

چه کنم ؟ 

که آوازم ، دادم ، نمی رسد به کسی به هم نفسی 

به دست خودم از ساقه ام ، از ریشه ام ، کنده و سرگردان شده ام

چه کنم؟

که نیست هم دلی با من ، مرهمی نهد بر زخمهای طوفان زده ام 

به اجبار دلشکسته و تنها ، بی سروسامان شده ام 

چه کنم؟ 

به هوس پرواز در نسیمی خنک و آرام این چنین امروز ،